Review: Gesplitst

Gesplitst cover
Auteur: Neal Schusterman
Pagina’s: 323
Genre: Young Adult, Dystopisch
Publicatie: Lemniscaat, 2012
Rating:
3,5 Eikels

Na de Tweede Burgeroorlog is in de Verenigde Staten de Wet op het leven ingesteld, die het abortusvraagstuk en het tekort aan orgaandonoren in één keer heeft opgelost. Abortus tijdens de zwangerschap is verboden, maar ouders kunnen hun kinderen tussen hun dertiende en achttiende levensjaar opgeven als splitser, waarna hun lichaam uit elkaar wordt gehaald en de organen worden hergebruikt.
Connor, een typische onhandelbare tiener, is zo’n splitser. Ook de zestienjarige Risa, opgegroeid in een weeshuis van de Staat, wordt eenvoudig wegbezuinigd. Lev, het tiende kind van strenggelovige ouders, is al vanaf zijn geboorte voorbestemd om zijn lichaam te doneren. De drie jongeren komen elkaar bij toeval tegen en beginnen aan een bizarre roadtrip om aan de dodelijke wet te ontsnappen. Is er nog een uitweg?
(Beschrijving achterflap).

goodreads button

Gesplitst is zo’n boek wat al tijden op mijn TBR-lijst stond. Ik werd geïntrigeerd door het gruwelijke splitsen dat de levens van 13 tot 18-jarigen beheerst in dit boek. Ik was er echter niet zeker genoeg van dat ik dit boek leuk genoeg zou vinden voor een plekje in mijn boekenkast. Dus kocht ik het maar niet, bleef het boek op mijn TBR-lijstje staan en vergat ik zelfs een beetje dat ik het nog wilde lezen. Tot ik het twee weken geleden tegen kwam bij de bieb.

Vol spanning begon ik aan het boek. Ik vind het splitsen van kinderen echt een gruwelijk idee: een lichaam helemaal uit elkaar halen om ieder – en dan ook echt vrijwel ieder – stukje te hergebruiken. Brrr. Hoe zou het uitgewerkt zijn? Ik moet eerlijk toegeven: in het begin was ik een beetje teleurgesteld. Het pakte me gewoon niet zo en ik kon mijn aandacht er daardoor maar moeilijk bijhouden. Ik denk dat dit deels lag aan de schrijfstijl: Shusterman heeft het boek namelijk in de tegenwoordige tijd geschreven. En dat is dus niet echt mijn ding. Toch zette ik door want nu ik het boek eindelijk had, moest en zou ik het boek uitlezen ook. En gelukkig maar, want naarmate het verhaal vorderde, werd het steeds beter!

Gesplitst vertelt het verhaal van drie jongeren: Connor, Risa en Lev. Connor is een jongen met agressieproblemen die door zijn ouders is opgegeven om gesplitst te worden. Risa is opgegroeid in een staatsinternaat en wordt wegbezuinigd omdat ze niet speciaal genoeg is. Lev is geboren als ‘tiender’, het tiende kind van een gelovige familie dat vanaf z’n geboorte voorbestemd is om gesplitst te worden. Het verhaal wordt grotendeels vanuit deze drie perspectieven verteld, ookal komen er hier en daar nog wat extra perspectieven bij. Ik kon me al gauw inleven in het verhaal van Connor en Risa. Ze hebben veel met elkaar te maken waardoor de dynamiek tussen de twee personages goed uitgelicht kan worden. Lev vond ik daarentegen een stuk minder interessant. Hij verandert wel het meest gedurende het boek, maar pas op het aller aller eind kon hij me boeien. Daarvoor vond ik het maar een dom joch zonder eigen mening, een ontzettende meeloper.

Hoewel het verhaal me in het begin dus niet zo kon bekoren, werd het steeds interessanter naarmate de reis van Risa, Connor en Lev vorderde. Ik vond de wereld en de omstreden Wet op het Leven goed uitgewerkt. Tijdens hun reis komt het drietal allerlei mensen tegen; kinderen zoals zij en mensen die hen willen helpen maar ook mensen die voor de Wet op het Leven zijn, en het drietal dus maar al te graag naar één van de oogstkampen wil krijgen.

Ik vond het verhaal een erg realistisch tintje hebben. Relaties komen niet vanuit het niets in alle hevigheid opzetten, er is geen afgezaagde liefdesdriehoek en lang niet alles gaat goed of loopt goed af. Dit boek heeft dan ook geen standaard eind goed al goed einde. Juist dat vond ik er zo sterk aan, dat Shusterman niet heeft geprobeerd overal glitters op te strooien, maar een rauwe en realistische wereld en eveneens rauw en realistisch verhaal heeft geprobeerd te scheppen. Al met al ben ik dus toch blij dat ik dit boek dan eindelijk gelezen heb!

Heb jij Gesplitst al gelezen?

Liefs,

3 thoughts on “Review: Gesplitst

  1. Ik heb Gesplitst gebruikt voor mijn meesterstuk, dus ik heb een rare relatie met dit boek. Op het einde kon ik het echt niet meer zien en heb ik het boek serieus uit mijn boekenkast gehaald haha.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *